lilitu

- ได้ยินมาว่าปกติแล้วคุณจะจดจำสคริปก่อนจะมีการรีเฮิร์สซ่อล ไม่ทราบว่าครั้งนี้ยังใช้วิธีเดิมอยู่หรือเปล่า

นิโนะ: เปล่าครับ ครั้งนี้ผมเลือกที่จะไม่ท่องจำอะไรเลย ครั้งแรกที่ผมได้เริ่มอ่านสริปก็ตอน honyomi เลย ครั้งนี้ผมตั้งใจไว้ว่าจะไม่อ่านหรือท่องจำสคริปก่อนรีเฮิร์สซ่อล คุณอาจจะสงสัยว่าทำไม ผมก็ตอบไม่ได้เพราะผมแค่รู้สึกว่าไม่อยากจะทำแบบนั้นเอง และมันก็ไม่ใช่เพราะว่าผมไม่มีเวลานะ การเตรียมตัวของผมในครั้งนี้คือ ผมจะอ่านสคริปอย่างคร่าวๆ ให้พอรู้ว่า อื้ม .. เรื่องราวเป็นอย่างนี้นี่เอง ในวันแรกของการ รีเฮิร์สซ่อล เราทั้งหมดอ่านสคริปด้วยกัน และ ทำเวิร์คช่อปเพื่อที่จะถกกันเรื่องคาแรคเตอร์ของตัวละคร .. ซึ่งผมก็ไม่ค่อยจะถนัดสักเท่าไหร่ 55

- ครั้งนี่คุณได้ทำงานกับผู้กำกับที่มีชื่อเสียงเช่น Mr. Ackerman เป็นครั้งแรก

เขาจะเสนอคำแนะนำต่างๆให้คุณ เช่น 'แบบนี้ดีมั้ย..?' เขาเสนอทางเลือกให้กับคนที่กำลังติดคิดไม่ออก กระบวนการการคิดงานให้ออกมันสำคัญกว่าผลลัพท์เสียอีก ฉะนั้นครั้งนี้เวลาผมไม่สามารถจะแก้ปัญหาด้วยตัวเอง ผมก็จะพูดออกไปตรงๆเลย (หัวเราะ) ผมไม่ใช่ประเภทที่จะสามารถวิเคราะห์ตัวละครในมุมมองของคนทั่วไปได้ มีหลายอย่างที่ผมจะเข้าใจได้ก็ต่อเมื่อผมได้เริ่มแสดงเป็นตัวละครนั้นๆแล้ว

- บรูโน่, ตัวละครที่คุณจะสวมบทบาทในครั้งนี้เป็นคนเสียสติที่ก่อคดีฆาตกรรม คุณรู้สึกว่ามันยากไหมในการที่จะต้องทำความเข้าใจตัวละครตัวนี้

นิโนะ: ไม่นะครับ ผมไม่ได้คิดว่าเขา (บรูโน่) เสียสติ .. เขาค่อนข้างจะมีเหตุผลด้วยซ้ำ เมื่อวานตอนที่ผมอ่านสคริปกับเพื่อนนักแสดงผมก็เริ่มค้นพบว่าเขา (บรูโน่) นี่เป็นคนธรรมดาที่ฉลาดคนนึงเลยล่ะ คาแรคเตอร์ของเขาค่อนข้างจะซ้อนทับกับคาแรคเตอร์ของชูอิจิ ที่ผมเล่นในละครเรื่อง 'Ao no Honoo'

- ชูอิจิวางแผนฆาตกรรมเพื่อที่จะปกป้องครอบครัวจากพ่อที่ชอบใช้ความรุนแรงใช่ไหม?

นิโนะ: ผมเริ่มจากการที่แสดงบทบาทเป็นชูอิจิในแบบที่ค่อนข้างจะเสียสติ แต่ผมก็ถูกบอกให้แสดงแบบธรรมดา เมื่อคุณนึกถึงชูอิจิ เขาไม่จำเป็นต้องเสียสติ

- คุณคิดว่าบรูโน่เป็นตัวละครที่น่าสนใจหรือเปล่า?

นิโน่: ผมคงจะเล่นโยโย่ฆ่าเวลาไปแล้วล่ะ ถ้าบทพูดมันไม่ได้ยาวซะขนาดนั้น .. บรูโน่พูดตลอดเวลา เขาทำให้ผมรำคาญตรงที่พูดมากนี่แหละ (หัวเราะ) ถ้าคุณอยากจะรู้ว่าตัวละครหัวไหนที่ไม่ปกติที่สุด ผมคิดว่าคงจะเป็นนาโอยะจาก 'Shibuya kara tooku hanarete'

- นั่นเป็นละครที่สร้างความประทับใจให้กับผู้ชมมากเลยนะ Meisaku สร้างโดย Yukio และ Iwamatsu Ryou ใช่ไหม?

มันค่อนข้างจะออกนอกลู่นองทางนิดหน่อยนะสำหรับ Shibuya  มันไม่ใช่แค่บทบามอย่างเดียวนะครับที่ไม่ปกติ ละครทั้งเรื่องเลยต่างหากที่ไม่ค่อยจะปกติ ผมมักจะไปถึงโรงละคร 15 นาทีก่อนละครจะเริ่ม แล้วก็ขึ้นเวทีในชุดเสื้อผ้าลำลองของผมเองเลย ตารางการแสดงของละครเรื่องนี้จะแต่งต่างและเปลี่ยนไปเรื่อยๆด้วยครับ วันก่อนหน้าวันแสดงวันสุดท้ายของละครเรื่องนี้ เหล่านักแสดงไม่ต้องการที่จะให้ละครจบ อย่างนั้นละครเลยยืดยาวออกไปอีก 15 นาที เพราะนักแสดงทุกคนจะแสดงกันช้าลง และ ผู้กำกับก็โมโหมากเลยล่ะครับ

- ดูเหมือนว่าคุณมักจะมีโอกาสได้ร่วมงานกับคนดังจากสาขาต่างอย่าง Yukio, Iwamatsu Ryo และ Clint Eastwood และครั้งนี้คุณก็ได้ทำงานกับ Mr. Ackerman

นิโนะ:  นั่นอาจจะเป็นเพราะว่าผมเก่ง ฉะนั้นผมจึงดึงดูดคนประเภทเดียวกัน .. RUI HA TOMO WO YOBU หัวเราะ แต่มันจะไม่มีความหมายอะไรเลยที่จะสร้างสรรอะไรที่สุดยอดหรือทำงานกับคนเก่งๆ ถ้าสิ่งนั้นมันไม่สามารถดึงดูดคนรุ่นใหม่ๆได้

ผมไม่เห็นด้วยกับแนวคิดที่ว่าคนที่เข้าใจละครเวทีเท่านั้นที่ควรจะมาดูละครเวทีของเรา อีกอย่างละครเวทีเรื่องนี้ก็ไม่ใช่เรื่องใหม่ ถ้าแค่เล่นแบบเดิมก็เท่ากับว่าไม่ได้สร้างสรรอะไรที่แปลกใหม่ ฉะนั้นผมจึงคิดว่าผมจะต้องแสดงให้ดีเป็นพิเศษในละครเรื่องนี้

- คุณบอกว่าละครเรื่องนี้ไม่ใช่ละครใหม่และได้ถูกนำมาแสดงแล้วหลายครั้ง ดังนั้นคุณจึงจะสวมบทบาทและแสดงละครเรื่องนี้ให้ดีที่สุด

นิโนะ: ผมเข้าใจอย่างนั้นนะ

- นิโนมิยะซึ่งเป็นผู้ใหญ่ผู้ซึ่งไม่มีหัวใจของเด็กหนุ่มอีกต่อไปจะสวมบทบาทที่เป็นผู้ใหญ่ในครั้งนี้ใช่ไหม?

นิโนะ: ใช่แล้วครับ ผมจะทำให้ดีที่สุด (หัวเราะ) ผมรู้ว่านี่อาจจะฟังดูประหลาด แต่ใน Strangers on a train ผมจะ"แสดง" .. คุณอาจจะคิดว่ามันเหลือเชื่อแต่บ่อยครั้งที่ผมไม่รู้สึกว่าผมแสดงอยู่ คนมักจะพูดอยู่เสมอว่าผมแสดงได้เป็นธรรมชาติ .. ได้มาทำรีเฮิร์สซ่อลของเรื่องนี้ทำให้ผมได้พบความจริงว่าผมไม่เคยผ่าน"ประสบการณ์ในการแสดง"มาก่อน .. ดังนั้น ครั้งนี้คุณจะได้พบกับ Ninomiya Kazunari ในรูปแบบใหม่ที่แตกต่างไปจากเดิม

กรี๊ดๆๆๆๆ ขอกรี๊ดดังๆ

ขออวยเมนตัวเองหน่อยเหอะ .. โนะเธอทำชั้นปลื้มมากมาย

Ackerman ชมด้วยอ่ะว่าเก่งและมีสัญชาติญาณในการแสดงเหมือน ริชาร์ด เกียร์ เมอรรีล สรีพ 

The above article is translated into thai by me from an english translated article by ozarashi@vox